اسكندر ذوالقرنين بر آنجا چيره شد . پس از آن تا زمان استيلاى روميان به سال 64 ق . م در قلمرو سلوكىهاى يونانى قرار داشت . در سال 59 ق . م بسيارى از يهوديان در آنجا به قتل رسيدند ؛ و در حدود سال 20 ق . م بار ديگر يهوديان به آنجا باز گشتند . در حدود سال 37 ميلادى ، پولس به آن سرزمين آمد و در اين هنگام حارث غسانى عرب ، حمو هيرودرس كبير به طور موقت بر آنجا حكومت داشت . پس از پيروزى دولت روم ، مسيحيت در دمشق رواج يافت و يثودوسيوس فرمان لغو بت‌پرستى را صادر كرد . . . در يك برهه زمانى كوتاه همه مردم اين سرزمين به جز يهوديان دين مسيحيت داشتند . در سال 540 م . ايرانيان آن را فتح كردند . . . و پس از مدتى كوتاه به دست كشور روم افتاد و غسانىها به نيابت از روميها بر آنجا حكومت كردند ، تا آنكه در سال 633 م . مسلمانان ، آنجا را فتح كردند . عمر ، معاوية بن ابىسفيان را بر شام گماشت و او مدت بيست سال بر آنجا حكم راند . در سال 41 مردم با او بيعت كردند . بنابراين معاويه بنيانگذار دولت اموى است كه دمشق را پايتخت سرزمين‌هاى اسلامى قرار داد و اين پايتخت تا سال 132 هجرى همچنان پا بر جا بود . « 1 » فتح شام شام از نخستين مناطقى بود كه رسول اكرم ( ص ) ، براى نشر كلمه توحيد و گسترش دعوت به اسلام در كارش انديشيد . اين سرزمين مدت هفت سده بود كه زير سلطه روميان به سر مىبرد و حاكم سرزمين بيزانس يا روم شرقى ، موسوم به هرقل بر آنجا حكومت مىكرد . اعراب سرزمين حجاز در دوران جاهليت با ساكنان اين سرزمين ارتباط بسيار نزديكى داشتند . رسول خدا ( ص ) خبر دار شد كه شمار بسيارى در دومة الجندل گرد آمده‌اند و قصد نزديك شدن به مدينه را دارند . دومة الجندل يكى از نواحى سرزمين شام است كه از آنجا تا دمشق پنج شب و تا مدينه پانزده يا شانزده شب راه است . رسول خدا ( ص ) پس از آنكه على ( ع ) را به عنوان جانشين خود در مدينه تعيين كرد ، همراه هزار تن از مسلمانان

--> ( 1 ) . دايرة المعارف ، ج 8 ، ص 18 ( با تلخيص ) .